zondag 29 januari 2017, 19:19

Wie is de Mol afvaller Sigrid ten Napel is niet meer boos

Sigrid ten Napel. ©

’Het lammetje is geslacht’, zei presentatrice Margriet van der Linden van Moltalk, nadat Sigrid ten Napel zaterdagavond de vierde aflevering van Wie is de Mol? moest verlaten. Kijkers zagen een hevig balende actrice, bekend van de hitseries Penoza en Overspel, enkele tranen plengen, maar ook behoorlijk boos zijn. „Een persoon kan ik nu echt niet meer aankijken”, zei ze.

Inmiddels heeft Sigrid ten Napel al haar mollega’s, zoals ze elkaar noemen, weer in haar hart gesloten. „Zelfs Jochem van Gelder”, lacht ze. „Het is weer helemaal goed tussen ons. Hij noemt mij zijn ’mollendochter’ en hij is toch mijn ’mollenpapa’. We hebben zaterdagavond met zijn allen in Vondel CS naar de uitzending gekeken. Dat was wel heel bijzonder. Want voor het eerst konden we er vrijuit over spreken en onze ervaringen herbeleven.”

Hoe heb je de uitzendig beleefd?

„Nou ik moet eerlijk zeggen dat er weer een klein traantje mijn traanbuis naderde. Het is toch heftig het terug te zien. En ja, aanvankelijk was ik best pissig op Jochem. Hij had mij die laatste speldag zo in de war gebracht. Bovendien wilde ik dolgraag blijven. Wie is de Mol? is een van de vetste dingen die ik ooit gedaan heb. Ik was absoluut nog niet klaar om weer terug te gaan naar het gewone leven. En ik hield hem verantwoordelijk voor het feit dat ik naar huis werd gestuurd. Maar ik ben niet lang boos en gefrustreerd geweest. Al snel hoopte ik dat het weer goed zou komen tussen ons.”

Vind je dat je het spel goed gespeeld hebt?

„Nou, dat is bizar, daar ter plekke dacht ik dat ik alles zag. Maar toen ik gisteren deze uitzending voor het eerst terugzag, werd er op handelingen ingezoomd die mij in Amerika ontgaan waren of waarvan ik daar dacht dat ze volkomen normaal waren en die ik niet als verdacht had bestempeld. Vanaf dag één zat ik zo diep in het spel. Ik heb me er echt totaal ingestort. De ratio was nog wel aanwezig, maar ik was, denk ik nu achteraf, toch vooral gehyperfocust op wat ik wilde doen. Ik had langer in het spel kunnen blijven, als ik bij de eindtest mijn kansen gespreid had. Maar ik trok dat niet meer. Ik wilde weten wie de mol was en heb vol op een verdachte in gezet.”

Je vond het moeilijk dat niemand te vertrouwen is?

„Ja, dat is echt verschrikkelijk. De opdrachten die de WIDM-kandidaten voor hun kiezen krijgen zijn al waanzinnig, maar het ergste is het mentale en sociale spel dat continu doorgaat, ook als de camera’s niet draaien. In mijn Moldagboek heb ik ook opgeschreven dat het echt een waardevol goed is als je de woorden en daden van je naasten kunt vertrouwen. In dit spel ken je zelfs je buurvrouw of kamergenoot niet. Dat is moeilijk. Want je bent ver van huis, alles is ontregelend, je enige houvast is dan het intermenselijke contact en juist daarbij weet je niet of iemand die je net in de ogen hebt gekeken nu loog of de waarheid sprak. Gekmakend. Zo moet het zijn als je in een burgeroorlog moet zien te overleven.”

Had je de mol willen zijn?

„Eigenlijk alleen omdat je dan de garantie hebt dat je het spel tot het einde uitzingt. Maar ik ben ervan overtuigd dat het juist een waanzinnige ervaring is om als kandidaat in WIDM te stappen. Je wordt voor even weer kind. Zo onbevangen. Zo intens. Je kunt jezelf echt er helemaal instorten. Dat kan als mol niet, want dan weet je steeds wat er komen gaat.”

Hoe kijk je terug op je deelname?

„Ik ben ontzettend dankbaar dat ik heb meegedaan. WIDM was echt een cadeau aan mezelf. Ik wilde al jaren een keer meedoen. Er is echt een droom uitgekomen. Ik ben heel trots op mijn deelname. Het is een waanzinnig format, met een geweldig productieteam en regisseur. Ik zou nog wel tien keer mee willen doen. Echt, als er een seizoen komt met afvallers, geef ik me meteen op. Sterker nog, ik mezelf heb ook al aangeboden om volgend jaar als productieassistent mee te gaan. Ja, de wonderlijke wereld van WIDM die zo ver weg staat van het dagelijks leven is verslavend.”

Wat heeft het programma je opgeleverd?

Vrienden, vooral nieuwe vrienden. Met mijn mollega’s vorm ik een groep waarmee ik hele dierbare herinneringen deel. Het feit dat we ons voor even uit het hectische leven van alledag konden terugtrekken, bijzondere dingen konden beleven die je normaal nooit doet, zoals die helikoptervlucht, heeft ons heel dicht bij elkaar gebracht. Ook dat samen spelen, je als een kind mogen gedragen, schept een band. Ik vond het ook erg leuk dat Jochem van Gelder speciaal voor de uitzending van zaterdag vanuit Beneden-Leeuwen naar Amsterdam was gekomen, om samen te kijken. Hij voelde zich toch mede-verantwoordelijk voor mijn uitschakeling.”

Meer artikelen in Film en Uitgaan

Eerste beelden Tomb Raider-film
1 dag geleden
Weelderig versierde hervertelling
1 dag geleden
Jennifer Hoffman stopt met Dokter Tinus
2 dagen geleden
Douwe Bob ploetert in de grote AFAS Live
3 dagen geleden
Superheld komt uit de kast
6 dagen geleden
Motormuizen tegen de misdaad
6 dagen geleden
De pijn van puber zijn
6 dagen geleden
Personages afvinken
6 dagen geleden
List en bedrog in boekenland
6 dagen geleden
Oorlog door kinderogen
6 dagen geleden